Bak resim yaptım, kelimelerle sana
Buna bakarak bir şey anlayamazsın ama.
Okuman lazım;
İnce eleyip;
Sık düşünmen.
Kimin resmini yaptığımı merak ediyorsan eğer,
Orası sürpriz.
Hele bir sonuna gelelim satırların,
Merakını yitiririz o zaman.
Her şey başlangıcında ve sonunda merak unsuru olmalı.
Bak fark etmeden hayatı sundum sana.
Bol baharatlı oldu ama,
Tatlıda gitmiyor zaten hayat.
Su niyetine tüketiyoruz aslında sürprizleri de.
Bak gözyaşı yolluyorum sana,
Usul usul inceden.
Ben ağlarsam,
Bütün şehir ıslanır derdim ya,
Çünkü ben, yağmurla ağlamayı severim.
Yağmur annemi hatırlatır bana.
Berrak ve durumsu.
Annemde, yağmurlu bir günde ölmüştü zaten.
Hiç unutmam,
Toprak nasılda çamurlaşıp üstüme sıçrıyordu.
Ben yağmuru sevmem aslında
Ve derdim ya!
Ben susarsam bütün şehir kurur diye;
O da, güneşle küs olduğumdandır aslında.
Bak nasılda canlanıyor kelimeler satırda.
Öyle basite yorma her şeyi.
Basit olsaydı hayat
Senle bende en az onun kadar basitleşirdik.
Numara yapmıyorum sana; ,
Ama eğer numaramı soruyorsan,
Kaşlarımı çattığım için özür dilerim.
Yaz numaramı,
Kodu olmazlık,
İlk üçü yokluk
Son dördü bo..luk.
Buraya düşersen beni bulursun zaten.
Biraz biraz bozuldu aslında ağzım.
Kusuruma bakma,
Daldıkça muhabbetin içine,
Değişiyor hayatın içyüzü.
Her neyse;
Çok değiştirdik konuyu,
Başa alalım muhabbeti,
Bak resim yaptım, kelimelerle sana..!
