Çığlıklar atıyorum.
Biliyorum duyulmadığını
Sessiz çığlıklarımı;
sadece ben görüyorum,
ben duyuyorum.
Çaresizim.
Elimden gelmemekte bir şey.
Çabam,didinmem boşuna.
Uğraşlarımdan alamıyorum netice.
Güneş,
bir umut,bir şans gibi
göğün en güzel yerinde,
en güzel haliyle parlıyor.
Karardı hava nedendir.
Bulutlar gelin gibi,
geçmekteler önünden güneşin.
Ağaçlar yemyeşil.
Her dalda bir ses
Her yerde leylak kokusu.
İniyorum sokağa.
Kaldırımlar,yollar,parklar
renk renk,cıvıl cıvıl.
Koşturuyor çil çocuk.
Herkeste bir sevinç,telaş
Kıskanıyorum;
Yanımdan geçen sokak kedisini,
nerde havladığını kestiremediğim köpeği
hepsini,herşeyi kıskanıyorum.
Oturuyorum banka.
Boyası dökülmüş,
üzerinde aşıkların adı,
insanların dedinden yıpranmış
mavi banka oturuyorum.
Dalgınım bu aralar.
Kulaklıklarımı takıyorum.
Hatırlıyorum nice sonra bozulduklarını.
Mırıldanmaya başlıyorum,
arada ıslık çalarak,
geceden kalma şarkıyı dillendiriyorum.
Gelip geçen mi çok,
aynıydı da farketmeyen ben miyim?
İçimde bir tuhaf duygu,
anlatamıyorum.
Kin mi geçenlere karşı,
yoksa nefret mi?
Neden herkes mutlu?
Neden herkes beraber?
Ve ben.....ben yalnızım.
Kimsem yok.
Dalıyorum bir zaman.
Kimsenin farkında değilim.
Aklım ona gitti,kalbimle
Bir sancı başladı,
Nefes alamıyorum.
Buğulu görüyorum,
ellerim titriyor,
uyuştu ayaklarım.
Kaldırıyorum başımı,
yanlış görmekteyim
O olamaz.
Karşımda duruyor.
Gülümsüyor.
Hiç değişmemiş,aynı sıcak gülüş
Kalkıyorum çeki düzen vermeden kendime.
Koşarcasına yürüyorum
ona doğru hızlı adımlarla
Uzaklaşıyorsun yaklaştıkça.
Gülümsemen kayboldu.
Gittin dönüp bakmadan geri.
Ellerim asılı kaldı havada.
Kalakaldım.
Bağırmak,haykırmak eliyor içimden.
Biliyorum duyulmayacak.
Duymayacak.
Küfretmek geliyor içimden;
kendime,suskunluğuma,çaresizliğime.
Ağza alınmayacak kelimelerle.
Ağlamak istiyorum;
geçmişime,sana,kendime.
Ynağımdan bir damla süzülüyor.
Ve bir tane daha.
Yağmur başladı
ve ben ağlıyorum.
Ağlıyorum artık kendime,
çaresizliğime.
müjgan gümüş
17.02.2007 Saat: 20:19
|
| |
| |
|
Ortalama Puan: 0
Toplam Oy: 0
|
|
