Mevsim kış olmasına rağmen çok sıcak bir gündü. Tam yazdan kalma bir gün… Sıcak havalara bayılan bir yavru kedi. Oh dedi ne güzel dışarısı. Sobanın başında uyuklamaktan da sıkılmış olmalı. Kendini hemen dışarı attı. Dışarı çıkınca Yavru kedinin içinden uzaklara gitmek geldi. Akşama kadar gezecekti. Günün tadını çıkaracaktı…
Bir anaokulunun kedisiydi bu yavru kedi. Küçük ablaları, Küçük ağabeyleri vardı… En uzak parka gitti. Gittiği parkta da oynayacak ağabeyler ve ablalar bulmuştu. Kimisi onun başını okşamış kimisi ona köfte ekmek yedirmişti… Birçok parkı dolaştı o gün. Kendisine etli pide veren ablalar buldu parklarda… Karnı doydu başı okşandı. Hoş vakit geçirdi…
Ah ne iyi kalpli insanlar var diyordu. İnsanlardan pek memnun olmuştu kuyruk sürterek insanlara sevgisini belirtiyordu… Ablaların, ağabeylerin peşinden gidiyordu, Oyunlar oynuyordu onlarla
Bir ablayı çok sevmişti. O abla yavru kediye:
—Ben gidiyorum demez mi?
—Neden
—Şu arkadaşlardan uzaklaşmak için
—Neden ama
—Sevmiyorum o arkadaşları
—Neden
Parktaki okul arkadaşlarından kaçıyordu bu abla. Hiç sevmediği arkadaşlarıydı bunlar. Onları neden mi sevmiyordu. Onlar lakap takmışlardı bu ablaya:
“Patlıcan “ diyorlardı gördüklerinde… Rengi siyah olduğu için bu lakabı takmışlardı. Bu abla o lakaptan nefret ediyordu…
Yavru kedi de o ablanın peşine takılıp parktan çıktı. Bu ablanın peşine takılarak bulvar boyunca yürüdü. Kendisini o gün en çok okşayan bu ablaydı. Onu terk etmek çok zordu yavru kedi için… Onun gittiği yere kadar gitti O abla bir sokağın köşesindeki eve girince sokakta kala kaldı. Bilmediği sokaklara geldiğini de fark etti ve çok endişelendi yavru kedi “Ya evin yolunu çıkartamazsam…”Sonra öteye beriye koşuşturmaya başladı. Güzel bir gün geçirmenin keyfi kaybolmuştu artık. Telaşla koşuşturuyordu Koşuştururken yolu bildik bir parka çıkmıştı ki, çok sevindi. Evini bulabilecekti artık.
Vakit akşamdı. Karanlık hafiften çökmüştü. Ev çok uzaktı. Acele etti. Eve geç giderse annesi üzülürdü. Annesinin üzülmesine hiç gönlü razı olmazdı. Kırmızı ışıklarda duran arabaların aralarına dalıyor. Her tehlikeyi göze alıyordu. Büyük bir bulvarda karşıdan karşıya geçerken yine arabaların arasına daldı Ah tam arabaların arasında iken yeşil ışıklar yanmıştı,Arabalar hareket etmeye başladılar, yavru kedi hareket halindeki arabalara dur işareti yapıyor ve telaşla karşıya doğru ilerliyordu. Tam karşıya varmak üzereydi ki bir araba ona çarptı. Yere düştü. Bir amca koşarak onu karşıya çekti. Üstünü başını sildi. Ufak sıyrıklarla atlatılmış bir kazaydı bu
—Haydi, ucuz atlattın evlat ,birkaç sıyrık bunlar… Üzülme dedi ona amca ama yavru kedi ağlıyordu:
—Ah şoför amca bana niye çarptın. Şimdi annem çok üzülecek bu sıyrıkları görünce…
Yüzündeki çizik olmasa annesi hiçbir şey fark etmezdi. Ah yüzündeki çizik her şeyi açığa çıkaracaktı. Annesi sorunca doğruyu söyleyecekti. Yalan söylemeyi hiç sevmezdi…
Eve gidince annesi sordu:
—Yüzündeki bu çizik ne
—Düştüm
—Düştün mü?
Annesinden dirseğindeki yarayı ve ayağındaki yarayı gizlemişti. Annesinin üzülmesine hiç dayanamazdı çünkü. Dirseğindeki yara kolunu sallamasına engel oluyordu. Yine de bir gün gizlemişti annesinden… Ayağındaki yarayı da bir hafta gizleyebilmişti ancak…
Ayağındaki yara mikrop kapmıştı… Annesiyle babası yavru kediyi hemen bir hastaneye götürmüşlerdi. Yavru kedi hastaneye gitmeyi sevmezdi. İğneden çok korkardı… Belki iğne yapmayacaklardı ama yarasına tentürdiyot sürülünce canı yanacaktı ya… Kaçsa mıydı?
Hayır hayır anne ve babası buna üzülürdü…
Yavru kediyi annesi babası çok aşırı seviyorlardı. Bu sevginin sebebi şuydu: Bu ailenin gençlikte çocukları olmamıştı. Allah onlara geç de olsa bir çocuk vermişti… Yaşlı anne –babanın, çocuklarının kılına zarar gelse günlerce uykuları kaçardı…
Annesi:
—Yavrum sen niye araba çarptığını bizden gizledin o gün
—Üzülmeni istemedim anne…
—Hiç arabaların önünden geçilir mi ya şoför sarhoşsa ya arabanın frenleri tutmuyorsa…
Babası:
—Verilmiş sadakamız varmış…
—Bana çarpan şoför sarhoştu belki. Sarhoşluk ne kötü şey değil mi anne …
—Evet, ama annesinden izinsiz uzaklara gitmekte kötü…
— Özür dilerim anne…
Annesinin üzülmesine sebep olduğu için çok üzüldü yavru kedi. Ya öğretmeninin yüzüne nasıl bakacaktı… Boş yere mi ona trafik kurallarına uymayı öğütlemişti öğretmeni.
Trafik polisi mi olsaydı büyüyünce. Büyüyünce trafik polisi olsa ne iyi olurdu. Ne kutsal bir görev bu… Sarhoş sürücülere hep ceza yazacaktı… Bir de küçükleri çok kollayacaktı…
