Eskil sokaklarında anıların
dolaşıyorum, öksüz bir çocuk gibi
yüreğimde kırık bir dal sızısı
ve soluk ürpertisi bir yaprağın
bir dost izi arıyorum, kirlenmemiş bir bakış
çocukluğumun ince sızısından kalma
alıp götürmek için uzak bir kıyıya
uzak dağ doruklarına bakıyorum
daha uyanmamış sabah
bahar ve yaz uyanmamış
ah… güz yağmurları iniyor, acılar ve ihanetler üstüne
çırılçıplak ve sevgisiz kalmış bir şiirim
kimsesiz bir kış sokağında
ah ! gülen gözleri menekşelerin , munzur bakışlı ceren
geçtiğim tüm kıyılara, kırık gözyaşlarımı bırakıyorum
ince duygularımı
toplasam avuçlarım kanar
bütün sevinçlere geç kalmış, yorgun ve yaralı bir yolcuyum
heybemde türküleri unutulmuş bir şafağın yalnızlığı
bütün istasyonlara gözyaşı yağdırıyorum
Biliyorum kirlenmiş hiç bir bakışta, yer yok bana
bu yüzdendir ceylanlara küsmüşlüğüm
yeni bir gül yaprağı bulup sarmak için yaramı
çekip gidiyorum buralardan içimdeki ölüleri çiğneyerek
kalbimdeki mahşere
acılarını içine gömen bir denizim ben
dalgınlığımda saklarım dalgalarımı
biliyorum bu düş sığmaz kirlenmiş sokaklara
bu sevda sığmaz
bakmayın gözlerime
nereye saklanır yüreğimdeki incinmişlikler
bahar gelince, esince yel, akınca dağların seli
paranın sevgiye ihanetini gördüm
insanın önünde diz çöküp ibadetini
dünler harabe yarınlar umut değil
hüznün neresinden dönsem, kırgınım
