Zafer İzci şiirleri » 'İçsel Sızı' şiiri

güneşin doğuşunu hiç beklemedim
hep başka kentlerde görmekti tek derdim
ve kamyonetin ardından dökülen buğdaylar
ölü kuşlar bırakıyordu geceye
şöförün inip inip kalkan gözlerinde

yol...
ip gibiydi
ince bir ip
tüm iplerle sarıyorum yaşamı
gece sadece yol gösterir bizlere
geride kalan
kördüğüm iplerin gizemi
vurur hüzün boşluklarına
göğsümün iniş kalkışları
artık tüm merhabalar
arabaların sellektör yapışına benziyor
gökteki ay!
kalbimin yarısı!
tanrım!al kalbimi!
karart ay 'ı geceyi çek üstüme
dilsiz bir şeytanın oyunlarında
yok kendime yüzüm
bildiğim tüm dualardan men edildim
geceye arsızca köpeklerini salan
şu oruspunun kahkahalarında
yinede baştan çıkardımya yıldızları
artık gecelerden çekiliyor kanım
açıkta kalan tüm yiyeceklerde gezinen
hamam böceklerine benziyor
ayakları insanlığın
karanlıkta kirli pazarlar kurulurken
bir kent daha ölüyor göğsümde
bir kent daha çekiyor
ayaklarımın altından sehpayı...
vazgeçtim güneşi beklemekten
ona gidiyorum
gecenin içinde
ince bir sızı gibi ilerlerken yollarda
zaman durdu içimde...
her saniye kalırken geride
dolmuş bir önceki saniyeye giriyor hızla
kalbim terket beni
yüzümü unuttum baktığım her aynada
bir tek kendine yansıyor yüzüm
tüm ışıkları yakıp
geceyi aydınlatmakla yırtınan
gülünden uzak bir dikenim
dikeninden habersiz bir...
nasılda kayıyor ömrüm
asfalt ve tekerin arasından
tan vakti
ölü kuşalar bırakıyor geceye

19-06-2001

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-06 09:32:14 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » Zafer İzci şiirleri » 'İçsel Sızı' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » Zafer İzci şiirleri » 'İçsel Sızı' şiiri

Zafer İzci

Sairin (Zafer İzci) diger siirleri: