Ben beni bıraktım yar,
Soğuk akşamlar da ,
Issız gecelerde ,
Kimse duymaz sesimi ,
Çığlık olur yankılanır ,
Yedi tepeli bu koca şehirde .
Yüreğim yangın yeri can
Kelimeler düğüm oldu boğazıma,
Boğuluyorum ,
Konuşamıyorum ,
Ağlıyorum ,
Susamıyorum ,
. . . . . . . .
bıraktım ben beni can,
sokakların karanlığına ,
denizlerin derinliğine.
Umut hep var olsa da içimde,
Geleceğin düşse de aklıma ,
Dönüşü olmayan umutsuz bir vaka bu can .
Seni sana emanet ettim
Geçmişte verdiğimiz sözlerle birlikte
ADI ; sevdaymış yaşadığımızın ,
Dönüşü olmayan bir yol demiştik ,
Ta en başta başlarken,
kabul ettik gözlerimiz kapalı,
beraber ağladık omuz omuza,
beraber güldük baş başa ..
ben seni sana bıraktım can ,
gündüzlerim gece olsa da, ,
yüreğim de kor ateşler yansa da,
sensizlik saplansa da hançer gibi kalbime,
verdiğimiz sözlerle seni sana bıraktım can,
yolun yolum olmasın artık,
ellerin değmesin ellerime,
bastığın toprak toprağım olmasın artık,
yolun hep açık olsun artık,
ama yolların yolum olmasın artık …..
‘’ bazen verilen değer kaybedilince anlaşılır ‘’
30.06.06 / İSTANBUL
DENİZ
06.07.2007 Saat: 16:34
|
|
