Yalnızlık vardı dün gece yanımda,
baya bir zaman geçmişti ki,
Hüzün geldi ansızın;
kapıyı çalmadan daldı içeriye,
her yer hüzne büründü…
Yalnızlık müsaade istedi; hüzün vardı artık yanımda…
Seni ne kadar sevdiğimi hüzün bile anladı,
hüzün de hüzünlendi gözlerimde hayalini fark edince;
ayrılık, hasret, özlemdi, aşktı en çok da hüznü hüzünlendiren…
sonradan kederde katıldı ortama,
kafaları çektik, acı içtik, ümitsizlik soluduk beraber,
ayrılığın kadehi kırıldı, aklıma sen geldiğinde…
hasret, keder ve de hüzün fazla dağıttılar;
bir anda üzerime kapandılar acımadan,
en sonunda bunalım geldi,
sabaha kadar bunalttı…
bir türlü kapı dışarı edemedim,
nihayetinde dışarı attım kendimi,
oysa dışarıya çıktığımı zannetmişim;
içeriden hiç de farkı yokmuş…
İLHAN TURAN
09.07.2007 Saat: 09:28
|
|
