gri şehrin yeşil gözlü kızı,
sana yazdım yeşili moru alı.
senden bildim ağrıyan yanlarımı.
vedasız bir terk edişti gözlerine son baktığım
dokunmaktı sana muhtaç histeriğimin ayyuku.
bir ışık sandım bana bakan git deyişini,
meğerlere dayanmış ,oysa zaten hiç var olmadığın
bir tespih saatinde,
teşbihe mahal vermeyen tek manalı yeşil renginde
sana yeşil dedim.
fakat sen hiç sevmemiştin ki yeşili.
zaten bir ara renkti uğraşamadığın,
ve dahası ben de bir araydım,
peşinden koşturan perişan araladan,
sınıfsal bir mesele yapmadım hiç,
aşk gurudur zira dönmemek.
ve dönmedim senden,
kapımı aralaman aralığını bulacağın inadıyla!
