Bozkırın ve kaldırımların
Tasallutunda,
Objeleştiğinde
Aşağılanmanın ağıdını
Ezgilerken
Yüreğimin taşkını.
Badem gözlerin,
Manavsındığım dudakların çıpa attığı,
Göze alınmışlığın diyar gezdirip,
Bedel olduğu
Gurbetim
Hasretim
Kavuşumum
Zıtlaşan çapraşık duygulardaki müştakım.
Ufkumuzdaki derinlik.
Yaşamsallığa şakak vuruşumuz.
Direştirilir mi güzelliklerine,
Karşı duruşumuz?
Çirkinliklerin maas tutmadığı,
Bir güzel yanından;
Anneler gününden öptüğüm.
Kadın özel.*
Kadın güzel.*
Ve kadın pusturulmuş yanımız.
Gönlümden çıkmayacak.
Kadın geçmiş.
Kadın gelecek,
Düğümselliğinde doğumla.
Ve meydanlarda, bin bir sancılarıyla
Hiç içimden çıkmayacak olan.
Eremiyorsan, hiç değilse,
Sığca sev:
Var kalışımız, canımız,
Adam oluşumuz, şanımız,
Hiç tamam olamadığım
Eksik yanımız.
Kendisi olacak iken,
Ben olan dilemman.
Aslında yatkınlaştırdığımız;
İsterliğimizi kendi seçimi gibi,
Gösterebilen muamma
Bencilliğimin sığındığı liman.
Başının çaresine bakan heybet,
Mümkünüm sana.
Ey;
Yüreğe kondurulmuş büyüklük.
Düşünen, konuşur yanım;
Sessizlikteki fırtına!
Güzellikteki erimlik!
Ses olacak olan,
Söyle;
Bayram mı, içe neşe dolan?
Arzularımıza amade!
Kusurumuzu örttüğümüz! /
Ve kusurlarımızla çirkinleştirdiğimiz!
Örtüşe sığmayan sorumlu destan.
Ama vekarla dim dik,
Aklıktaki güzellik
Gönül veren; kardelen.
13.05.2007
Bayram KAYA
Bayram KAYA
30.07.2007 Saat: 18:38
|
|
