Andır, Evrenselde, Muhteşemin Ölümü!
|
|
Bu şiirim başlıktan da şiirdizesidir.*
Bir nakış özeninde; uhuvvet içidir ubudiyetle, kovanın
Ölümüdür ki, muhteşem; anda senle ben, süper novanın.
Ne muhteşemdir ki, devri devranını, sürdürmek!
Sürerken minneti, doğum sancısıyla öldürmek!
Zorba korkar yasanda, duymadığı zeval minnetinde
Tükenme aşikâr, idamla yücelmenin(!) cinnetinde.
Bir imparatorluk çöküyor, görkemin seyrine kon.
An be an, kar; özün başa sardığı son.
İyice kokmağa başlamıştı illeti, belliydi,*
Demokrasi dersi(!)ile haşlaması yelliydi!
Ne muhteşem ki sürürüsün evrimini,
Bidayı nihayetten.
Bir Türk ki maziyi âliden;
Kaçamazsın, kurtuluş yok, Kemal’iyetten.
Bir oyunbozan çıkarsa, kader belasını, arara.
Devran, dem, sürüncemede; bir andır karara.
Ey ati, kucağında, yük müdür; büyük bir mazin?
Çarkı yo: k,heveskârlık Nazi; sona bak ne hazin!
Aklı-şanda, yeridir, yok olsan, zorsunmaz yerin.**
Güç duyar kıvancıdır, dava sahibindir gerin.
Büyük davalardır geçmişin, kaldırmaz kemi.
Suçlular gibi pusmandır; yıkar, pervadır zemim.
Ey insanlığım!
Bidayı nihayetten.
Bir Âdem oldum ki maziyi âliden;
Kaçamazsın, kurtuluş yok, kemal iyetten.
16.01.2007
Bayram KAYA
Bayram KAYA
30.07.2007 Saat: 18:41
|
|
