Bu gece yazmak istiyorum,
Karanlığın ürkütücü,
Sessizliğin dayanılmaz,
Bahçedeki güllerin ise umut olduğunu yazmak istiyorum.
O güllerin tomurcuk tomurcuk açıp
etrafına kokular vereceğini,
Saksıdaki karanfillerin filizlenip
sevgi dağıtacağını,
Duvardaki sarmaşıkların dolana dolana
dostlukları getireceğini yazmak istiyorum.
Bu gece bütün gecelerden başka,
Bu gece daha çok sessiz.
Ne bir yaprak kımıldıyor,
Ne de bir kuş ötüyor.
Gökyüzünde bir yıldız bile yok.
Hele her gece tepemden geçen uçakların sesi yok.
Ambülansların sirenini duyardım,
Bu gece onlar da çalmıyor.
Böceklerin bile sesi gelmiyor.
Sadece duvarda asılı saatin tıkırtılarını duyuyorum.
Hüzün bana hep geceleri gelir.
Dostları ararım o zaman.
Kapımı çalsalar,
Ellerinde bir tabak çorba,
Ya da bir kap yemek,
Yahut bir güleryüz getirsinler isterim.
Hiçbirisinden, hele hele dost bildiklerimden,
Bir şey beklemiyorum, iki kelamdan başka.
Güneş sabah doğup akşam batıyorsa,
Zaman su gibi akıp gidiyorsa,
Ve sonumuz yaklaşıyorsa,
Bırakalım kırgınlığı, nefreti,
Dost olalım istiyorum.
huseyin_kaygisiz 04.08.2007 Saat: 15:20
|
|