Gülmedim ne eşten, ne dosttan,
Ne de evlattan.
Hep içime attım acılarımı,
Sevgimi de.
Polyanacılık oynadım hep.
Mutsuzluğumu gölgeledim sahte gülücüklerle,
Dostlarım üzülmesin diye.
Sevdim belli etmedim,
İçime attım sevgim bozulmasın diye.
Üzüldüm,
Kimseye anlatmadım neden üzüldüğümü,
Onlar da üzülmesin diye.
Kimse sormadı zaten “neden böylesin?” diye.
Sorsalar ne çıkardı ki,
Sen sormayınca!
Artık ne ümidim kaldı yaşamdan,
Ne de beklentim.
Sona yaklaştım dostlarım.
Sona yaklaştım.
Sona.
Hakkınızı helal edin.
Mezarımın başına da “mutlu mutsuz” yazın.
Hoşça kalın dostlarım,
Hoşça kalın”
huseyin_kaygisiz
04.08.2007 Saat: 15:23
|
|
