Uzağa ötelere,
Ta uca, bucağa.
Uzanmadasın.
İşte o zaman,
Tutulduğun yerde,
İçten dışa, dıştan içe iken.
Kendinden bilirsin:
Ödevini öğretirlerken!
Kendilerini sana söyletirlerken!
Işığın dibine vurmaz iken!
Tüm aydınlığında,
Işığın dürülüp bükülüyorken,
Güneş'i başkayla ışındırıyorlarken!
Tınmadın sezilerin vardı.
Yılmaz direncinle;
Öğret seldin öğretkelerinle.
Öyle çok yaptılar;
Niteliğine nicelik kattılar!
Seyirliğine saygınlık vaadi attılar(!)
Çekilmezsin artık yük oluyorsun
Öğretmenim(?)
Uca bucaklar
An’ı görmede.
Andırıları,
Anla seçmede.
Gecelere zerren yetmede.
Tedirginliğinde şimdi,
Baykuş ötmede.
Bu seni rahatsız mı etmede!
Öğret selliğinle bilirsin,
İkimside yaşamsal.
Bakarsın olumsal:
Gecelerin hâkimine;
Açtırırsın,
Gül bülbüle.
Kılarsın uygusal.
(22.02.1992)
Bayram KAYA
Bayram KAYA
06.08.2007 Saat: 19:34
|
|
