ahmet_arik şiirleri » 'Masal' şiiri

Ne çok konuşuyorsun
Sus…

Anladık
Güzel durdumu bilmem ama
Arkadaş hanene yazmışsın
Takdir buyurmuşsun yalandan dostluğuna
Beni sen

Görmüş geçirmişsin kendince
Neşe keder…

Boyunca çocuklar doğurmuşsun
Doğrudur
Hepsi birbirinden güzel.

Ama
Bırak bana
Sinek Masalları anlatmayı
Deveyi salarsan
Kendi döner evine itaatle

Hiççç
Bekleme boşa emi
Ağaca bağladığın deve
Dönmez geriye

Ve
Hayatın akışını
Bazen
Bir sinek ısırığı bile değiştirebilir ama
Yoksun sen
Tek bir sineğin menzilinde bile.

Ne çok konuşuyorsun sen…
Anlatma artık şu sinek masallarını
Sus… Yeter

Yönümü
Sizsizliğe
Sensizliğe çevirdim
Duyamam ki seni artık ben

Bak
Ağır abi oldum
Uzunların tepede.

Uzunların tepede
Yeşil elma ağaçları var
Bir tutam solmuş çiçek
Her cinsinden böcek.

Sonra
Akmayan bir çeşmesi var
Kokmayan
Kurumuş deresi
Toplamış
İyi kötü hepsini bünyesine

Uzunların tepe
Mütemadi yer verir
Birde benim
Şu sefil bedenime.
Ve inan
Hiç kanıksamaz
Alışmıştır kendince

Bende ona alıştım…
Alınmasın gücenmesin
Bu yüzden yer verdim ona da bu dizelerde.

Hem
Resim çeker
Şarap içerim

Elim de bir değnek
Kuru toprağa, resmini çizerim
Resimlerim de
Özellikle
Yoktur gözleri sevgilinin

Kendi yanlızlığımda
Adını Uzunlar koyduğum bu tepede
Kendi haykırışlarımı yazarım
Omzuma konan
Her dişi serçenin kanadına.

Ve… Her aklıma gelişlerinizde
Tiksinirim kendimden
Sevdayı hak etmeyenleri sevdiğimden

Aslında iyi adamım
İyi adamın da ben
Sadece kendimedir zararım
Siz
Anlamazsınız halimden

Ah
Bir çekip gidebilirsem
Bu şehirden
İnebilsem
Adını uzunlar koyduğum bu tepeden

Çekip gidebilirsem eğer
Vurabilirsem kendimi
İstanbul denen şehre
Ve
Yolda ölmezsem kederimden
Bolu da Düzce de

Sizden selam söylemeyeceğim
Bir Aleyküm selam umma
Seni ve sizi tanımayan o şehirden.

Önce balık ekmek yiyeceğim Eminönü’nde.
Sonra
Çok teferruat lazım… Bilirim ama
Son kez susuz rakı içeceğim
Oturup
Sarayburnu’na yakın
Sade bir taburede

Ayaklarım usul usul giderken
Daha önce
Onlarca kez
Neşeyle dolaştığım kıyıya

Çözeceğim gömleğimin düğmelerini sessizce
Seninle sevişmeye hazırlanır gibi.

Pantolonum
Ayakkabım
Yırtık kemerim
Hani o don almış kadının
Ben aldım dediği
İnada binmiş donum
Dizeceğim itana ile hepsini yan yana

Ve
Yedi tepeli bu şehirde
Görmeden kimse
Anadan doğma
Atacağım kendimi
İkindi vakti… Denize

Eh sizde
Ölümümü gözleyenler…
İşte o zaman
Kına yakarsınız
Münasip biryerinize…

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-07-26 01:10:34 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » ahmet_arik şiirleri » 'Masal' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » ahmet_arik şiirleri » 'Masal' şiiri

ahmet_arik

Sairin (ahmet_arik) diger siirleri: