Bir çocuk:
"oh olsun!"dedi.
Kesik parmağı,
Diğeri;
"öleceğine"verdi?
Utangaç,
Ağlamaklı,
Yaramaz.
Ama,
Pek şirin.
Kabında duramaz.
Önce,
Cesurluğa verdi;
Eveledi geveledi,
Nazar etti başkaya.
Olmuyordu.
Unuttu bunları.
Birden saflaştı.
Korku bu.
Ölecek ya1
Evirdi çevirdi.
Ötekine,
Gizli kalmışları,
Bir bir,
Ortaya devirdi.
O anda,
Suçluluk yükünü
Atmak,
Kendini ötekine,
Acım satmak
Belki.
.
Lakin
Başardı da yaramaz.
Öteki,
Pek duygulandı:
Bakındı,
Kesilmiş parmağa.
Öfkenin alayında iken,
Başladı,
Karaları sarmağa.
Öteki simdi,
Berikinden,
Daha çok ağıtta.
Beriki biraz daha
Rahatta.
Hem acınılmada,
Acımada kesili de.
Ötekine teselli verdi:
"Korkma ölmeyeceğim" dedi.
Sözünü tuttu ölmedi de.
(21.02.1992)
Bayram KAYA
Bayram KAYA
13.08.2007 Saat: 12:42
|
|
