Zıpkın gibi soğuk bir gece yarısı,
Ne düşündüğümü bilmeden,
çizgilerle kuşatılmış yollarda yürüyorum.
Bir lamba yanıyor tepemde.
Üzerime düşen kar,
Beynimde sen.
Üşüyorum.
Uzaklara, ta uzaklara bakıyorum.
Bir ölü kadar sessiz gecenin soğuğunda
Üşüyen kulaklarımı soğuk ellerimle kapatıyorum.
Kızıyorum Sensizliğe.
Tek bir yıldız kalmış gökyüzüne,
bu gecenin sabahına kızıyorum.
Üşüyorum.
Hissediyorum.
Aklımdasın,
Hayal ederken seni Isınıyorum.
Sonra yok oluyorsun.
Yok olunca sen yine üşüyorum.
Bu geceye kalacağım,
Issız bir sessizliğe,
Hareket etmeyeceğim.
Beynim buram buram keder,
Artık ümidim yok.
Gözüm karın altından gözüken toprağa ilişiyor.
Sana ulaşmayı bekleyen kalbimle
Gerçeğin davetini bekliyorum.
Yine Üşüyorum.
