sen gidince öksüz kaldım
solup, sarardım
saçıma aklar düştü yüzüm çöktü
gözlerim karardı dünyağmda
kimse başımı sakalımı okşamaz oldu
anıların hayalinle doldu özleminle
bir soran olmadı halimi nasılsın diye
telefonum çalmaz oldu sustu öylece
hasretin hergün gözlerimi doldurdu sellerle
sen gidince öksüz kaldım
öldürsemmi kendimi,yaşasammı hasretinle
bilemedim ne yapsam şimdi bu sensizlikte
unuttum,kalbimin anahtarını nereye attığımı
senden sonra hiç kimseye açamadım
başımı eğerek yürüdüm yollarda
korktum yeniden aşık olurum diye
kimsenin gözlerine bakmadım
istemedim kimseyi boşa umutlandırayım
benim için sen vardın sen varsın
eyyy,yarim boşver başkası olmasın
sen ilktin benim için ve sonsun ömrüm için
sol yanım acıyor heryere baktıkça
bıraktığın yaraları henüz saramadım
saracak birini hiç aramadım
kimseye karşı yaralı kalbimi açmadım
bir sıcak,bir tatlı, kelime konuşmadım kimselere
ben hep seni sevdim delice
sen gidince öksüz kaldım
aşkım,aşkın hayatıma ömür katsın
beni yeniden sevmen ikimizide bir ömür mutlu yaşatsın
geldeiğin zaman bana hasretin biter o'anda
duran saatler,zaman kumsaati bile işler
takvim yaprakları yere mutlu,mutlu düşer seninle
gecemde aynı huzurlu uykularla uyurum
gündüz ise mutlu yürürüm yollarda
yaşamayı sverim,korkarım,ölürüm diye
yaralı kalbime melhem olur senin sevgin
yaşlı,gözlerimin yerini kahkaha,bakışları doldurur
birtek senin gözlerine bakarken
seni seviyorum derken titrerim heyecandan saçlarını koklarken
sana sarılıp uyurken fısıldarım kulağına
seni seviyorum birtanem
sen gidince öksüz kaldım
küstüm hayata,yaşamaya
ölümü bekliyorum nezaman ölürüm bilmiyorum
kendimi öldürmek istiyorum
ama yapamıyorum çünkü
çünkü seni seviyorum
Poyraz 30.08.2007 Saat: 10:01
|
|