Dinginim artık,
Durgun sular gibi.
Sözüm var kendime,
Son bulacak artık bunalımlar.
Dert, tasa mı?
Kaldırdım rafa.
Artık huzur doluyum.
Huzurlu olmalıyım.
Yaktım bir sigara,
Çektim derin derin içime,
Çektikçe sanki içim huzur doldu.
Bütün mutluluklar benim oldu.
Dumanı verdikçe, sanki,
Sıkıntılarımı aldı götürdü içimden.
Dertlerimi kazıdı derimden.
Bak hava mis gibi kokuyor,
Bu huzurun kokusu, al,
Doldur ciğerlerine.
Bak tatlı tatlı esiyor hava,
Aç dolsun doyasıya özüne.
Ağaçlar yem yeşil,
Yaprakları sarmaşmış dallarına.
Hadi sende sarmaş, çekinme bana.
Bak, Ağustos böceği de,
Mutluluk şarkılarını,
Kulağıma fısıldıyor.
Sanki der gibiydi bana,
“Çekme kahrını deymez bu dünyaya.
Mutlu ol, bırak gamı, tasayı,
Dertse biz dertlenmeliyiz,
Ömrümüz karıncalara inat bir yaz.
Şayet kışın yaşayabilseydik,
İsterdik karıncadan yiyecek,
Ne olur bunu da yaz.
Biz bir ömrü sığdırmaya çalışırken bir yaza,
Sen yaşarsın kaç güzelim yaz,
Sen de artık bunun kıymetini bileceğini yaz”.
Aldım Ağustos böceğinin verdiği dersi.
Baktım her mevsim ayrı güzel
Meyvesi, tadı, havası,
Artık biliyorum kıymetini,
Her şeyin.
Şimdi akarsu misaliyim,
Onun denize kavuştuğu haldeyim.
24-Temmuz-2007
16:42
Ahmet TULGANER
18.09.2007 Saat: 11:03
|
|
