Kapıyı yine çarptım, çıktım evden.
Ümitlerimle, hayallerimle sana koştum.
Çok güzeldi hava, huzur akıyordu üstüme.
Ama ben, her zamanki gibi mutsuzdum.
Sahil kenarına indim.
Balık ekmek ne güzel kokuyordu.
Ne severdik,
Beraber şu banka oturur yerdik.
Saatlerce konuşur, koklaşırdık.
İyice yaklaşırdık birbirimize,
Ne çok mutlu ederdik birbirimizi.
Hava soğuksa ısınırdık,
Sıcaksa serinlerdik.
Sarmaşır saatlerce denizi izlerdik.
Deniz saçların gibi dalga dalga olurdu.
Martılar bizlere eşlik eder,
Aşk şarkıları mırıldarlardı.
Karşı sahildeki tepeler ne hoştu,
Halı gibi serilmişti sanki denizin maviliğine.
Mavi ile yeşilin ahenkli buluşmasıydı bu,
Tıpkı seninle benim gibi.
Nice doğuşlarını, nice batışlarını,
İzlemiştik seninle, güneşin buradan.
Hatırlarım güneş ne mahcuptu doğarken,
Bizi rahatsız etmekten utanırdı.
Ne hüzünlü olurdu batarken,
Sevgimize şahit olunca gitmek istemezdi.
Fakat ay güneşin yokluğunu,
Hissettirmezdi bize.
Haleler saçarak gülümserdi tepemizde.
Hele o denizin ahenkli dans edişi, bir başkaydı.
Yakamozlar oluşturarak,
Ruhumuzdaki yakamozlara eşlik ederdi.
Yıldızlar ne parlak ve çok bu gece,
“Bak yıldız kayıyor,
Hadi dilek tutalım” dediğin o gece,
O dileğimizi hiç unutmadım biliyor musun ?
Dileğimiz aynı olsun diye,
Sesli söylemiştik ikimiz.
Hiç ama hiç, ayrılmayacaktık.
Sevgimiz, tertemiz aşkımız hiç bitmeyecekti.
Kavuşan ellerimiz,
Yüreğimiz gibi hiç ayrılmayacaktı.
Tenimizin, nefesimizin ürperten hoşluğu,
Hiç kaybolmayacaktı.
Hatırlarsın, deniz, gece, yıldızlar ve ayda,
Şahidimiz olsun demiştik.
Fakat sen vefasız, vicdansız,
Sözünde durmadın.
İşte ben yine iskeledeyim,
Bankımıza oturdum.
Hayallerimi, körelen ümitlerimi,
Bütün sevgimi aldım da geldim.
Hani sen nerdesin?
Yalancı…
23-Temmuz-2007
14:34
Ahmet TULGANER
18.09.2007 Saat: 15:42
|
|
