Sessizlik çözüldü beynimde kan gibi,
Karanlıklar boğdu rüyalarımı zifir seste,
Haykırışlar boğazımda düğümlendi, can gibi,
Bu kor sessizlik kulaklarımda acı bir beste.
Loş ışıklar yandı gözlerimin önünde,
Acı bir anı sayıkladı durdu gözlerim,
Buruk bir acı kaldı toprağın saf yününde,
Her gece yıldızların yere düştüğü anı beklerim.
Ay yere dökmüş kar beyaz ışığını,
Bak nasibi bile almış karıncalar,
Hayatın durduğu anda başka hayat yığını,
Bu devranda sessizce yer alırlar.
İnsanlar masum bir uykuda şimdi,
Gözkapakları sessizce yorgunluğu örter,
Ve dünyanın kalmaz artık hiçbir derdi,
Sadece yaramaz bir gül açmak ister.
23.12.1999
Kelam-ı Sır
Hikmet YANIK
15.10.2007 Saat: 08:53
|
|
