kibirlibucur şiirleri » 'Yirmi Sekiz Ekim İki Bin Dört' şiiri

tasma kızgın demir ağır ve boynum
kafes de yüzümde tel izleri ben
herkesin orasında ağzı aleni
aslana bürünmüş mü
ve cehennem
tutulmuş ar telakkîleri
donuk çehreli fahişeler
aha şimdi geçecekler acıya
deli maskeleri satan adamlar yok
zehirli muşambadan

durmadan dinlenmeden uyuşmadan
bırakmadan tuttuğu eli
kimseyi kötülemeden
öpmeden ve öperek de
sus ve öyle kal
kal ve öyle git
arkanda çığlık bırak suskunluktan

bir peygamber ol kendi dinine öfkeli
kendinden geçerken orda bırakma kimseyi
işaret parmağında kin
işaret parmağında kan ve irin
saklanmadan utanmadan
çık ve haykır

çık çık çık ve
nasıl bulandıysan toza toprağa gibi

bir göz var üzerinde aha bakıyor
kendinden içine doğru kirpikleri
ağlamayı bilmez o kadar aşık
bilge ama sapıtmış süpürge sapıyla
tavanda örümcek görmeye kadar
engin bilge ve kral kendinde

kim ördü gözüme kapak
iki numara şişle gözüme batırarak
biraz kornea biraz kıkırdak
biraz o ve biraz o değilden
yontarak ak ak k k k

tabasbus treleybus otobüs basılmış hepsi
iki yanında iki yanın
baktın yerinde hala
baktın yabancı sandın ama
ritmik ve dinamik durgunluklarla
kalbin kalıplı kalıpsız kalpazan
şımarık ikindi öncesi cilve tozlarıyla
ve nihayet biçmek yükümlülüğüyle hafif
bir iki üç tıp kıpırda
çalacak minare kalmadı kentte

Hosgeldiniz degerli Siirdostu!	2008-10-14 00:57:33 \| Üye / Sair Girisi - Üye Ol
SiirDostu.com » kibirlibucur şiirleri » 'Yirmi Sekiz Ekim İki Bin Dört' şiiri	Arkadasina gönder! \| Favorilere ekle! \| Açilis sayfasi yap!

SiirDostu.com » kibirlibucur şiirleri » 'Yirmi Sekiz Ekim İki Bin Dört' şiiri

kibirlibucur

Sairin (kibirlibucur) diger siirleri: