Ben bir öğretmenim,
Kalbimde sevgim, şefkatim ve çocuklarım.
Dört duvar olsa da mekanım,
Yüreğim sığmaz dünyaya,
Çocuklarımda yüreğime...
Onların, kalem tutan ellerinde sevgi,
Gözbebeklerinde masum bir gülüş olmalıyım.
Susamış dudaklarında bir pınar,
Küçücük yüreklerinde, bir dünya olmalıyım.
Yumuşak döşeklerde değil,
Yavrusunun titrek kalbinde uyuyan bir ana,
Bağıran azarlayan değil,
Yavrusunun üzerine titreyen bir baba olmalıyım.
Onlar bir çiçekse,
Güneş, su, toprak olmalıyım.
Solmasınlar yeşersinler, durmasınlar büyüsünler diye.
Onların karanlık gecelerinde bir sabah,
Bakışlarını genişleten bir ufuk olmalıyım.
Hayata hazırlamalıyım o küçük kalpleri.
Eğitmeliyim, doğruyu öğretmeliyim onlara,
Onlar bir çiçekse, rengarenk çiçekler açtırmalıyım,
Ülkemin dört bir yanında.
Ben bir öğretmenim,
Kalbimde sevgim, şefkatim ve çocuklarım.
Seviyorum çocuklarımı,
Dünyalar kadar değil, yüreğim kadar.
O dünyalar ki, yüreğimde bir nokta kadar.
01.18.1999
Kelam-ı Sır
Hikmet YANIK
18.10.2007 Saat: 11:41
|
|
