Saçlarındaki yakutlar eritir güllerimi
Zülüflerin alev şelaleler, kalbimi dağlar
Ararken kokulu mum alevinde yanan hayallerimi
Günahı keşfeden çocuk senin için ağlar
Ansızın geldin ülkeme, yıktın heykellerimi
Ve işte ülkem, yalnız kaldığım her yer
Surlarında ismin, kuytularında sırlar saklı
Kurulmamış hayallerle avunurken gölgeler
Duvarlardan kazıdığım ismin yasaklı
Ülkem, senden kaçarken kaybettiğim şehirler
Bu aşk ıssız limanda beklenen gemi
Kasırgaya tutulan kelebekler geri döndü
Bekleme herkesin bildiği sırrı söylememi
Alev alev kuduran bu yangın birden söndü
Artık güneşin koynunda arıyorum gölgemi
Ardından el sallar güzel yüzlü çocuklar
Dağlarda söylediğin şarkılar varır şehirlere
Ve senindir suskunluğumun içindeki çığlıklar
Ellerimden duaları bırakıyorum nehirlere
Seni sürgün ettim, hayalinle avunsun sokaklar
