İlk defa korkuyorum ölümden ilk defa
ilk defa bu kadar yaklaştı çünkü
O soğuk nefesini ensemde hissediyorum
İtip duruyor beni uçurumun kenarına
gençliğimden, cağilliğimden korkuyorum belki
Sonuçta hepimizin gideceği yer orası değil mi?
Şu koskoca fani dünyada, hayatın baharında,
Gözlerini yumacak tek kişi ben miyim sanki?
Yaşım 19 ve apansız bir hastalığın pençesindeyim
Gittikçe eritiyor, gün geçtikçe mahfediyor bitiriyor beni
Aynaya baktım geçenlerde gözlerime inanamadım bu benmiydim
Kaymıştı gözlerimin rengi, srsrmıştı betim benzim
Hiç bir şeye yanmıyorumda şu an
İçim sadece bir tek şey için pişman
Benimde bir çocuğum olabiseydi keşke
Bi dua edenim olsaydı bari arkamdan
Hayaller kurardım bir oğlum olsun derdim
İsminide ilker koyacaktım üstelik
Onu herşeyden sakınıp büyütecektim
Ama boşunaymış bunca hayalim
Cahit Sıtkı ne doğru söylemiş
Neylersin ölüm herkezin başında
Uyudun uyanamadın olacak
Kimbilir nerede, nasıl, kaç yaşında
Bir namazlık saltanatın olacak
Taht misali şu musalla taşında
Ne yapalım benim kaderim böyleymiş
Yaklaşık 1 ay daha çekeceğim bu azabı
yani 30 günlük bir ömür daha var önümde
Daha çok yazmak istedim şu anda ama
Bedenim müsade etmiyor
Hoşçakal hayat, hoşçakal dünya
