Bazı anlar vardır insan hayatında
Bıkkınlığın ve bezmişliğin kıyısında
Birden kendini buluverirsin uçurumlarda
Nerden geldim,nasıl geldim bilemezsin
Hayata anlam vermeye çalışırsın
Hayat o kadar boş gelir ki o an sana
Yaşamak hevesini de alıp götürür uzaklara
Geriye avuçları boşta kalmış bir sen bırakır
Hıçkırıklar boğazında diziliverir
Ağlamak istersin ağlayamazsın,
Gülmek istersin gülemezsin
Çünkü o anki sen,sen değilsin
Yalnızlık denen canavar,kalbini fethetmiştir
Ne sağında,ne solunda
Hiç kimse yok sanırsın hayatında
O an senin için yalnızlık hayatın ta kendisidir aslında
Oysaki ne günler yaşanmıştır
Ne karanlık geceler atlatılmıştır her şeye rağmen,
Hayata dair yaşamak uğruna
Ama pes etmek daha kolay gelir bazı anlar insana
Pes etmek,her şeyden vazgeçip terk etmek
Terk edenin kendin olduğunu sanırsın
Ama terk edilenin kendin olduğunu çok geç anlarsın
Susarsın,gözlerin dolar ağlarsın
Yaşamak,yalnızlıkla gözü kara savaşmaktır
Amansız bir sevdaya kapılmaktır yaşamak
Yalnızlığa PES dedirtmektir
Hayata gülen gözlerle kucak açmaktır
Her şeyden önce yalnızlığı tatmadan hayatın tadına varabilmektir,
Yaşamak özgürce yaşamak………
