Ruhumda fırtınaya döndü!
İçimde sessizce esen o ılık rüzgâr..
Nice yıllar geçti gözlerimden, fer söndü..
Ne ilk bahar kaldı dudaklarımda ne yaz..
Ne eylülde yazılan mektuplardaki haz..
Mevsimler ardı ardınca geçti yüzümden..
Artık gördüğün o tanış dost ben değilim!
Oturduğumuz o sarı bank yerinde değil,
Şimdi kim bilir nerede söylenir? kim okur?
Ruhumuzu sırlı bir pınar gibi dolduran şarkılar..
O bahçe, o havuz, o şirin fıskiye,o taş duvar
Artık öksüz,gökyüzünde baktığımız yıldızlar..
Sana hâyâl olan o anılar yüreğimde bir derttir!
Nicedir uğramaz oldu pervazımıza kumrular..
Bilmem neden değişir güz gelmeden ağaçlar?
Ardınca bir methiye sanarak yolladığım selâm,
Ulaşır mı kapına bilmem? o yürekten kopan kelâm..
Sana sessizce mırıldanan o içli duygular..
Hâlâ durur mu yüreğinde? .. tınısı hatıralar yakan..
Hangi kayalara çarpar o serin, munis dalgalar?
Ufuklara renklerini taşıyan sevda yüklü deniz..
Sonsuzluk,gökyüzü ve mavi bir çığlık gibi dinlediğimiz
Ak kanatlarında hasret taşıyan martılar..kırlangıçlar..
Tarif edemem artık çok geç! bizden uzaklaştı yollar..
Bir sırlı dua gibi ruhumuzu emanet ettiğimiz;
Kim bilir? Nerede eser? Sevgiyi taşıyan rüzgâr...
2005/ist..
ibrahim zarifoğlu
15.11.2007 Saat: 00:00
|
|
