bize yazıyorum bu şiiri
ikimize
gecenin alacasına
acı bir filmin son sahnesine
bizi yazıyorum bu şiire
korkmadan,
almadan hiçbir kirliliği koynuma
bize yazıyorum bu şiiri
yitirilen umutlarımıza
ve giderken bizden benliğimize
eskittiğimiz yanlarımız saklı kalır dizelerin yorgunluğunda
talan olmuş sayfalar
ve yılmış gibi hüzün soluyan nağmeler..
bize yazıyorum bu şiiri
yanıma senide alıyorum
bir şiir oluyorsun, bir türkü
her ne olduysan
sığmadın hiç bir şeye
ve hiçbir güzellik yetemedi seni yüklenmeye
hatırlar mısın ?
gözü yaşlı nice aşkları vurduk birbirimize
sanki suçlu bizlermişiz gibi
sen bana anlatırdın beni
bense seni sana
çeker giderdi anlamsızlıklar bedenden
yorgunluğumuza aldırmadan..
acemi aşıklardık biz
nice yeminler tazeledik aşklarda
kaç gecenin sessizliğinde boğulduk
tenimizde kuraklık kaygısı
sendeledik her şişmek çakışında
ve kan damlalarında yumduk gözlerimizi
eskiyen yarınlarımıza..
şimdi biz neyiz biliyor musun?
akıp giden zamana ritim tutan yıldızlar gibiyiz
yitirilmiş umutlarımız
uzağız birbirimizden ve ağlamaklıyız
sen kendi köşende
ben kendimde
gizlendik yarınlarımızdan
ve umudu koklayan gülüşmelerden
uzak kaldık sevmenin sıcaklığından
ıssız çöllerde dudaklarımız kururcasına
yürümelerden uzak kaldık
sevmeden, sevmelerden..
şimdi biz neyiz biliyor musun?
kırık dökük bir şiirde unutulan dizelerde gizliyiz
susmaktan öte
nefes almanın güçleştiği anlamların boşluğunda
yırtılmış bir roman kapağı
yerlere atılmış, eskimişiz
kirletilmiş duygularımız
saflığımıza kara lekeler sürülmüş
ve adına ayrılık denmiş
şiirlere dökülmüşüz..
buğulu bir pencere buldum şimdi
kimsesizlerin sokağında
seni yazdım beni yazdım
dolduramadım
dokunsan ağlayacağım
baksan donacak
susup kalma öyle derinlerde
gizden gize
dizeden dizeye yazıldın da
suskun kalma öyle..
birkaç satır sakladım içimde
sadece sen duy sen bil diye
bırak dokunma kalsın mazimde
adı sen diye ben diye
kirletilmesin
bırak kalsın kırık düşlerimde
adı sen olsun ben olsun
incitilmesin..
biz şimdi neredeyiz biliyor musun?
yorgun geçmişe yazılan bir şiirdeyiz
sonu gelmeyen
tükenmeyen bir şiirdeyiz
yazıldıkça bitmeyiz
anıldıkça eskimez..
şimdi biz neredeyiz biliyor musun sevgilim?
kırgın umutlar biriktirdiğim gecemde
üç beş satır söze karışmış
sonu gelmeyen bir şiire oturmuşuz
an olup sürmüşüz
bitmiş
tükenmişiz
şarkıların isimlerinde gizlenmiş
her aşkın baş harfi olmuşuz
bir türlü sindirilememiş
yazılmışız, bitirilememişiz..
biz sonu gelmeyen bir şiir olmuşuz
kalemin yetmediği
kelimelerin kifayet etmediği
karalanan, yıpratılan
ve yarınsızlığa savrulan
bir şiir olmuş
bizden geriye kalmışız..
Seni çok seviyorum..
Sen sakın kapatma gözlerini, kapatırsan eğer; Maviler hayata küser..
