Sözcüklere sığdırmaya çalıştım,çoğu kez içimdeki acıyı,
Göz yaşlarım bazen yardımcı oldular,ifadelerime.
Seni bırakıp gitmek inanki çok zordu,beynime ve yüreğime,
Hep son bir umut,son bir çare aradım bitmesin diye.
Aramıza giren rutubetin kokusu,artık ciğerlerimi yakar olmuştu,
Çaresizlik içinde,çare aradığımda sen neredeydin.
Hani istasyonda beklerken ayrılık trenini,
Uzaktan önce sesini,sonra ışığını görür ya insan,
Sesinide,ışığınıda gör istedim içimdeki trenin.
Biletimi sen vermiştin bana,belkide farkında olmadan.
Kesilmiş bir biletle yapılabilecek şeyi yaptım.
Gittim... ve bu gidiş asla dönüşü olmayan bir yolaydı.
Çünkü bilet sadece gidiş için kesilmişti,
Geri dönüşü asla yoktu...
Bekleme artık o istasyonda beni,
Ben giderken,yanıma alamadımki seni.
HOŞCAKAL....
09-10-2007
melih taycan
05.12.2007 Saat: 16:23
|
|
