Yaş otuzbeş yolun yarısı diye söylemiş şair
Dolup taşan yaşanmışlıklarla 35 sene
İz bırakanlarımı düşünüyorum gecenin sessizliğinde
İnsan kavuşamayınca aşkı efsane olurmuş
Gönül yanarmış, yürek yanarmış, seven yanarmış
İçimi yakıp acıtan hep sensin
Gözlerinle buluşamayan gözlerimin hüznünü
Sana seslenen sesimin sensizliğini
Sana uzanan ellerimin çaresizliğini bilemezsin
Ama ben mutluyum hüznümde
Yanımdaki sensizlik varya o acıtıyor beni
İstemiyorum etrafımdaki insanların kalabalığını
Seninle başbaşa kalmak istiyorum duygularımda
Ne telefonun zili nede kapının çalması umrumda
Nede beni pofpoflayıp iltifat yağdıranlar
Bir anlık silüetini görmeye hepsini değişirim
Seni düşünmesi ne güzel,seni uzaktan yaşaması ne güzel
Bastığın yerler ne güzel,baktığın yerler ne güzel
Dokunduğun yerler ne güzel,soluduğun hava ne güzel
Varlığın ne güzel,dünya senle ne güzel
Güzellik bile senle ne güzel
Aklımda hep sen fikrimde hep sen
Ellerimle tutamadığım, unutamadığım..
Belki bu hislerimi bilsen rahatsız olacaksın
Sana aşkımı haksız bulacaksın
Yazık ki giden gitmiş...
Bakışlarında utandım,adını duyduğumda heyecanlandım
Şimdi duamda sen,düşlerimde sen, bitanem...
