Çıktın gurbet illere , ne anan var ne baban ,
Bir kurt gibi kemirir içini kimsesizlik !
Ümitsizlik , yalnızlık işte seni korkutan ;
Korkunç bir dev gibidir ruhunda çaresizlik !
Kanadı kırık kuşsun şu masmavi göklerde ,
Bulut bulut kararır gözlerindeki hasret ;
Kudurmuş denizlerin cenkleştiği bir yerde ,
Geri dönmez belki de kaybettiğin saadet ...
Ağlama yavrucuğum , korkma bu havalardan ,
Kimsesiz kuşun Allah kurarmış yuvasını ,
Bir gonca gülsün , kesme ümidini bahardan ,
Derdine dert ekleme , sil gönlünün pasını !
