Kırların gonca gülüne,
Ağaçların yeşiline,
Karışıp insan seline,
Haykırayım sevdiğimi.
Topraktaki karıncaya,
Tomurcuk olmuş goncaya,
Bırakın da tüm dünyaya,
Haykırayım sevdiğimi.
Esen meltem rüzgarında,
Hem bu günde hem yarında,
Sevdiğimin kollarında,
Haykırayım sevdiğimi.
Şakıyan kuşun dilince,
Akan suların selince,
Mutlu bir gülüş görünce,
Haykırayım sevdiğimi.
Kalemim yazı yazarken,
Şairim sazı düzerken,
Mısralarımı dizerken,
Haykırayım sevdiğimi.
Gerçeği söylerken sözüm,
Doğruya yönelmiş özüm ,
Gülüyorsa eğer yüzüm,
Haykırayım sevdiğimi.
Şerefim sözümdür benim,
Toprak olmadan bedenim,
Çıkarsa bir tek sevenim,
Haykırayım sevdiğimi.
Şerafettin Çayır
serafettincayir
14.12.2007 Saat: 13:37
|
|
