Hani Dönecektik -Göçle kaybolanlar
|
|
HANİ DÖNECEKTİK
Yıl 1960 Anadolu’nun yiğit delikanlısı
Ayağında çarığı elinde kavalı
İlk adımı atıyordu gurbet yollarına
Halelleşmişti eşle dostla atasıyla
Biricik sevgilisi küçücük çocukları ile
Ya dönerim ya dönmem diyerek
Bu umuda koşuştu yoksulluktan kaçıştı
Ama olmadı, olmadı
Döküldük birer,birer
Sonbahar yaprakları gibi
Ne umutla gelmiştik gurbet ellerine
Ama tekrar dönecektik tekrar
Kazanınca biraz ekmek parası
Onun için gelmiştik ta uzaklara
Anadan ayrı babadan ayrı
Yardan diyardan ayrı
Kaybolduk sokaklarda
Özlem kokusu kokar topraklarda
Hepimizin gayesi aynıydı
Yoksulluktan kurtulmak
Düşmüştük gurbet yollarına
Biraz kazanınca dönecektik vatana
Umut vardı sevdiklerimizden ayrılırken
Ne oldu da bir türlü dönemedik vatana
Bir sene iki sene derken
Unuttuk seneleri unuttuk
Madde hırsı bizi bize düşman etti
Aile hayatımızı mahvetti
Yat aldık kat aldık araba aldık
Gelin aldık kız verdik
Kazandıkça kazandık
Bir türlü gözümüz doymadı
Turist gibi gittik o can vatana
Gurbet oldu bize yastık yorgan
Acılarla doldu yuvam
Çocuklar torunlar derken
Geldik yolun sonuna
Kimimizi yel aldı
Kimimizi sel aldı
Kimimiz öldü burada kaldı
Kimimiz dinden imandan oldu
Kimimiz Avrupalıya özendi
Evlendi çoluk çocuğu oldu
Namus dediğimiz şey nere kayboldu
Karılar kızlar meyhanelere doldu
Ahlaksızlık çoğaldı bereket kayboldu
Saygı sevgi denilen şey
O geldiğimiz topraklarda kaldı
Kimsenin kimseye diyeceği kalmadı
Hepimizde var derin bir yara
Mahkum olduk yok olmaya
Umutlar yok oldu yerleştik buralara
Döküldük sonbahar yaprakları gibi
Teker, teker toprağa
Teker,teker toprağa
2002-01-06
ilyas sener
ilyas sener
07.01.2008 Saat: 09:27
|
|
