Ben çocuk olsaydım,
Hiç çıkmazdım çamurdan...
Dondurma yerdim yaz-kış...
Çikolata yerdim,
Ağzım burnum kirlenirdi,
Ve tabii, ellerim,elbiselerim...
Dolaptaki fındık ezmesini
Parmaklayıp kaçmadıktan sonra,
Ne tadı kalır ki çocukluğun?
Ben çocuk olsaydım,
Yoğurdun kaymağını kaşıklardım gizlice...
Dizlerimde yara eksik olmazdı,
Eğer çocuk olsaydım...
Ne anlamı kalır ki çocukluğun,
Yaraların kabuklarını kaldırmadıktan sonra...
Ellerin kirlenmiyor,
Saçların dağılmıyorsa,
Yemek dökmüyorsan üzerine
Ve saçların taranırken ağlamıyorsan,
Ne özelliği kalır çocuk olmanın?
Çocuk olsaydım eğer,
Yatağımda değil,
Halıların üzerinde uyur kalırdım.
Sümüklerim akardı ağlarken...
Seke seke yürürdüm çocuk olsaydım...
Oysa büyüdüm artık.
Geçti tüm o fasıllar.
Değişmeyen tek şey var:
Ağlarken hâlâ burnum akıyor..
Neslihan Nur TÜRK
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
