Viran olmuş şehirler vardı
Kalbimin kırık köşelerinde
Oyuncağı alınmış çocuklar ağlardı
Hüzün yağardı geceleri yağmurun yerine
Hasret yüklü trenler geçerdi gönül kapımdan
Rayların,ayrılık türküsü tırmalardı kulağımı
El değmemiş özlemler taşıdı vagonlar
Gecenin,doğum sancısı tutardı,
Doğacak şafağa
Yıldızlara mahyalar gererdim
Seni seviyorum yazılı
Utanmışçasına kızarırdı ay dedenin yanakları
Ne bileyim! ... belki de kıskanırdı bizi
Denize düşen yakamoza çizerdim hayalini
Dalgalar dağıtırdı saçlarını
Vee... yine gözlerin alır götürürdü beni uzaklara
İçim titrerdi ellerinin sıcaklığından
Kör bir sandalda asılırdım mazinin küreklerine
Yaşanmamış çocukluğumun
çalınmış hatıraların
Rıhtımına doğru
Bırakırdım,sevdiklerimi bir bir geride,
Oysa... farkında olmadan,
Yüreğime akardı göz yaşlarım
Yosun yeşili hayallerim,kararırdı birden
Yorulurdu duaya kalkan ellerim
Küserdim, güneşimi saklayan buluta
Onun haberi olmasa da
Mahşerin kalabalığı yığılırdı yüreğime
Her biri bir parçamı koparır
Bir hüzün bırakırdı yerine
Sevgi dilendiğim kapılar,
Kapanırdı...
kapanırdı suratıma çarpılırcasına
Sarhoş ederdi beni
yudum yudum içtiğim acılar
Vee.. beni duy masada
Sessiz çığlıklarla
Seslenirdim sevdiğime
Bırakmasın... bırakması.. beni diye
Gelsin diye bir gece ansızın
Bir sevgi tohumu eksin kalbime
Yada,koparsın onu yerinden alsın
Bedenim toprağa kalsın
Çekip gitsin ardına bakmadan
İstemem ne bir damla gözyaşı
Ne de bir buruk çiçek
Bana... beni seven ölümüne sevdalım yeter! .
