Tırmanıyorum...
Ellerim kanıyor...
Yüzüm kanıyor...
Ciğerlerim kanıyor...
Dağların doruklarında bir ışık...
O ışığa yanıyorum...
Sır yok bilene bu âlemde!
Saklı- gizli bir şey yok!
Aşk vardır,
Bir de sancı...
Ve bir de Yâr vardır bu diyarda.
Benim mekânım dağlardır âh...
Her ayağım sürçtüğünde,
Çektiğim bir âh vardır...
Yar dibinde bir çukur,
Şâhikada bir eşsiz Nûr...
Çıkmak da, düşmek de vardır...
Ovalarda gezinip durmak,
Ağaç gölgelerinde uyumak,
Gülmek, oynamak, dururken...
Dağlarda kanamak niye, sormayın...
Bu âlemde sormak yok,
Lâl olmak vardır...
Tırmanıyorum...
Sesim soluğum çıkmaz oluyor bazen...
Ve bazen delice haykırıyorum:
“Aldır beni Yâr, aldır!
Koma beni ortalarda,
Düşmekten korkuyorum,
Yanına aldır!”
Tam o sırada bir ses geliyor doruktan:
“Hiç korkma sen...
Aşkımız bitmeyecek...”
Âh ki âh!
Dağlardır mekânım benim...
Hasretlik çekene, kavuşmak vardır...
Neslihan Nur TÜRK
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
