Çocukken hayallerden, eşyanızın konduğu,
Gelirken getirilen valizini sevmedin.
Rengine sarılırken, sana sevgi sunduğu,
Beyaz, yeşil, kırmızı oyuncağı sevmedin.
Sınırları zorlayıp, adımını attığın,
Şu yerlerde yeşeren, otlarını sevmedin.
Karanfil büyüttüğün şu üstüne bastığın
Topraklara dikilmiş, taşlarını sevmedin.
Ormanların bittiği yerlerdeki taşların
Arkasında gördüğün, ağaçları sevmedin.
Üstünde yürüdüğün eğri büğrü yolların
Uzanıp ta beliren sınırları sevmedin.
Uzaktan gördüğünde, duygulanıp baktığın
Acıların olduğu evlerini sevmedin.
Anlamsız bakışlarla görüpte kopardığın
Küçücük elmaların, tatlarını sevmedin.
Güneşin doğmadığı, ormandan şu dağların
Yüreğini üşüten, rüzgarını sevmedin.
Bir çocuk sevinciyle koşarak ulaştığın
Teller ile kesilmiş havasını sevmedin.
Çizgiden atlayıp ta, topladığın taşları
Güzelce sarmalayıp götürmeyi sevmedin.
Kesilmiş ağaçların dalında yaprakları,
Defterin arasına koymasını sevmedin.
Sevmediğin kavramı, dillerin söylese de
Yüreğin farklı çarpar. Uzaklığı sevmedin.
Okşarken güneşini, beklerken gölgesinde
Özlemini bulmuşken, ayrılmayı sevmedin.
Şahin HANELÇİ
14.01.2007
Ortaköy- İstanbul
Şahin Hanelçi
21.01.2008 Saat: 13:17
|
|
