YAĞMUR BAKIŞLI ASLAN
Bir tek o vardı hatırladığım...
Geçmişte kalan,
Geleceğe uzanan...
Tüm zamanı kuşatırcasına,
Israrla bende,
Israrla benim olan...
Bir çift göz vardı gözümde canlanan...
Gül kadar masum,
Yılan kadar zehirli,
Buğulu, büyülü ve kederli
Baktığım her yere dolan,
Israrla bende,
Israrla benim olan...
Yağmur, onun yüzünde anlam kazandı...
Aslan, onun ruhunda kükredi...
Tek o vardı kalan içimde,
Hem yırtıcı,
Hem can katan...
Çekemediğim, geçemediğim,
Israrla bende,
Israrla benim olan...
Acımasızlık, hiç o kadar güzel olmamıştı...
Ve rahmet, hiç böylesine ızdırap vermemişti...
Gül verse ağlatan,
Diken batırsa kanatan,
Yakan,
Acıtan,
Yine de cânan olan...
Ne tutabildim, ne bırakabildim...
Israrla bende,
Israrla benim,
Yağmur Bakışlı Aslan...
Neslihan Nur TÜRK
21.07.2006 Saat: 00:00
|
|
