Ruhuma bir hüzün çöker.
Kalbimi yerinden söker.
Gözlerim yoluna bakar.
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Ne güzel yeşil gözlerin.
Dünyaya değer sözlerin.
Ağlar, sızlarım, özlerim.
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Yağmur yağsa da susuzum.
Gece gündüz uykusuzum.
Ben her zaman huzursuzum,
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Seyretsem gül cemalini.
Anlatamam melâlimi.
Kimseler bilmez halimi.
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Ümidisin umutların.
Yağmurusun bulutların.
Bitmiyor ki feryatlarım,
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Bitmez derdim yaza yaza.
Yetmez mi bu kadar eza.
Öldümüyor beni ceza.
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Sen sılada, Ben burada.
Yollar uzuyor arada.
Ölüyorum Ankara’da,
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
Dünyanın tadı mı kaldı.
Tüm hayatım alt üst oldu.
Seni seven ruhum öldü.
Sen yanıma gelmeyince,
Gelip bana gülmeyince.
ÜMİT ZEKİ Ankara, 26.07.1998
Ümit Zeki SOYUDURU
28.01.2008 Saat: 12:48
|
|
