Gecenin zifir karanlığı,
Tan yaklaşıyor.
Güneşin ışıktan mızrakları
Ufku aşmaya son molada..,Soluklanıyor.
Kulaklarım,
Anlamadan dinlediği şarkıların
Çözemediği ritminden.., Uğulduyor.
Parmaklarım,
Kâh öğrenci, alnımdaki çizgileri öğrenen..
Kâh gözlerimden süzülen
İki damla yaşa yol gösteren bir rehber.
İsmin, sevgin, herşeyin.. Usanmadığım ezber.
Dudaklarım,
Neş'eyi unutmuş..
Hüzünlü bir şarkının tekrarı ile.., Buruşmuş.
Bakışlarım,
Çerçevesiz resmine kilitlenen
Çevresi ile ilgisiz.., Donmuş.
Eklemlerim,
Geceler boyu hareketsizlikten
Attığı sessiz çığlıklarla inleyen..
Kireçlenmiş gibi.., Tutulmuş.
İşte böyle sevgilim, böyleyim..
Yokluğunla aciz, böyle zavallı haldeyim.
enver_erturk
27.02.2008 Saat: 08:31
|
|
