Ah Hayat! ..
Onu gördüm,yine, bir akşam üstü,
Yolların, kördüğüm olduğu yerde.
Issız sokaklarda bir ceylan gibi,
Ah etti,inledi, ağladı bir de...
Kapanmış çehresi,yorgun duruşu,
Umutsuz, birini arar gibiydi.
Hayallerde gezen o masum gözler,
Sessizce birini sorar gibiydi...
Neydi o çilekeş,bembeyaz aklar,
Ya da o çizgiler şakaklarında.
Kaybettim büsbütün hayallerimi,
Hasretin,en mahrem sokaklarında...
Dökülür, yapraklar,hatıralardan,
Yaşanır mı o gün,bir daha başka.
Vurulmuş şafakta,bir Ferhat gibi,
Ya da Mecnun gibi,en büyük aşka...
Bir telaş,bir hüzün sabaha kadar,
Şavkı düşer her gün,göründüğünde.
Sokaklar ayrılık bestesi yapmış,
Sokaklar; esrara büründüğünde...
Belki bir çilekeş,belki derbeder,
Belki boynu bükük garip,serseri.
Yorgun sokaklarda kaybolur gider,
Sabahlara kadar,ayak sesleri...
Gülmüyor yüzüme karanlık evler,
Bir sevgiye hasret yüreğim darda.
Gezindim durmadan bir çocuk gibi,
Ya da yetim gibi kaldırımlarda...
Yollar dile gelir,hep bir ağızdan,
Her gün onu söyler,onu heceler.
Uzanır üstüme bir yorgan gibi,
En azgın günahı örten geceler...
Artık uğramıyor bu caddelere,
Kaldırımlar öksüz,sokaklar yetim.
Duymak istiyorum,susmayın hayat!
Siz mi kazandınız,ben mi kaybettim...
Hayri Ünal
hayri_unal
27.02.2008 Saat: 14:05
|
|
