Kendimi zindan da gibi hissediyorum bazen
Zifiri karanlık,aç susuz,mutsuz,sefil bir halde.
Ne bir ses, ne bir nefes,
Zaman kavramından, insanlardan çok uzakta.
Umursamazca zincirlere vurmuşlar kollarımı,
Tek duyduğum kıpırdadığımda çıkan acı ses.
Haftalardır gün ışığından mahrum bırakılmışım.
Belki de varlığım unutulmuş bu kara zindan da.
Elimden tutup kurtarıcaklarıda çoktan yitirmişim.
Gözlerimde isyan dolu damlalar hızla akmakta.
Konuşmaya çabalasam bile sesim beni terk etmiş.
Yüzümün şeklini, gözlerimin rengini unutmuşum.
Sevdiklerimin hayalini kurmaktan bile aciz olmuşum.
Biliyorum gelişinle kara zindanlarımın duvarları yıkılacak,
İçimde adı konulmamış mis kokulu çiçekler yeşerecek.
Tekrar kapatıp gitsen de beni zindanıma rağzıyım sana.
Tenine dokunmaya varmaz ellerim korkar alışmaktan.
Benim yandığım gibi senide böyle yakmak içimi acıtır .
Hor kullanacaksan yüreğimi, sevgimi aşındıracaksan eğer,
Girme sakın bir ömür bekleyip, seni düşlediğim hayatıma.
Canımı yakmadan bölüşeceksek herşeyi, artık sendeyim ben.
Gamze Ergan
04.03.2008 Saat: 14:07
|
|
![Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild beyaz gul resimleri 02[1].jpg](modules/coppermine/albums/userpics/12406/thumb_beyaz_gul_resimleri_02[1].jpg "Resimli Siirli E-kartlar, Poem with Picture, Bild beyaz gul resimleri 02[1].jpg")
