Menfaat ve korkaklık;
Bu ikisi bir araya gelince,
Çaresizlik te başlamış oluyor.
Düşünme özgürlüğünün bittiği,
Emir kuluna döndürülmüş,
Sadece yaşayan,
Yaşadığını zanneden,
Bir zavallı oluyorsun…
Başkalarından almaya alıştırılmış,
Bir lokma ekmek ve bir hırkaya razı,
İnancını yitirmiş sürüye sen de katılıyorsun.
Hiçbir farkın ve özelliğin kalmıyor.
Kendini mahkum etmiş oluyorsun.
Karını,çocuklarını,torunlarını,
Zincirlerle bağlamış oluyorsun.
Zavallılık sana yakıştırılıyordu.
Sen de kabul etmiş oluyorsun.
Tam istedikleri gibisin şimdi.
Elden ne gelir.
Bütün uğraşlar boşuna.
İnsan önce kendi isteyecek,
Özgür düşünceyi benimseyecek,
Mal ve para kavgası beynini kemirmeyecek.
Yoksa,her şeyine karışırlar.
Farkında olmadan köleleşirsin.
Sen belki bir parça üzülürsün.
Başkalarını bol bol kendine güldürürsün.
Pes etmiş,havlu atmış olursun.
Gücün biter,
Teslim olursun…
kemalduman
11.03.2008 Saat: 17:05
|
|
