Adın Tayyip olunca,
Bütün kapılar açılır sanma,
Aldanırsın.
Ne Tayipler var memlekette,
Emekli adayı birin üçünden,
İlçe tarımdan…
Yıllarını vermiş,
Çalışmış çabalamış,
Bir evi olmamış,
Mutemet Tayyip.
Hesabı kuvvetli.
Bu sene emekli olmaya niyetli…
Yirmi beş yılın sonunda,
Mutlu olmayı koymuş kafasına,
Yetmiş metre kare evinde…
Dinlemiyor kimseyi,
Anlatıyor herkese,
Yeni aldığı evini…
Çalışkan,devletine saygılı.
Sevgi dolu,umut dolu.
Altıyüz yirmi milyon maaşla,
Üç yüz yirmi beş milyon taksitle,
Bize yeter diye,
Yirmi beş yıl sonra ,
Almış Tayyip küçücük evini…
Çoluk çocuk,hısım akraba,
Toplanıp ikna etmişler !
Yatmış aklına…
Kredi,banka derken,
Gitmiş borçlanmış.
Bir ev almış yetmiş metre kare.
On milyara,altmış ay taksitle…
Dökülmüş saçları,
Çökmüş avurtları,
Bir güzel vatandaş bu.
Seviniyor ve anlatıyordu,
Sanki dünyalar onun oluyordu.
İlçe tarımdan emekli adayının,
Adı Tayyip,soyadı mutlu’ydu…!
kemalduman
11.03.2008 Saat: 17:13
|
|
