Ve halk etti Yaratan, balçıktan
İnsan denen eşrefi mahluku
Ruhundan üfledi ona
Ki; o ruh olmasaydı eğer;
kuru balçık nasıl hayat bulurdu?
"Gir" dedi, ruha...
Hem de karanlık kafese!
eğildi bir yol baktı,
içi ürperdi!
Emr-i İlahi bu,
kaçmak var mı? nafile...
Gel zaman,git zaman,
ünsiyet peyda eyledi,
O Ruh, cesedine....
Neler katmadı ki,
Neler öğretmedi ki,
Bedenin tüm uzvuna…
Tercüman oldu dil;
Konuştukça çoştu...
Taa! guruba kadar.
Susmak için;
sadece ecel şerbeti
vardı,önünde...
Yaşamının en veciz
kelamları;
şiirlerde hayat buldu.
Sanırım,
o yüzden olsa gerek;
Şiir Hayattır...
Abidin Mayda
Abidin Mayda
26.03.2008 Saat: 15:44
|
|
