Yeter ki Sen Çağır Ey Huzur !
|
|
Şiir yazmak aklıma gelince,
Tuhaf duygular sarar her yanımı.
En olmayacak şeyleri anlatmak,
Kendimi bile şaşırtmak isterim.
İlle de güzel sözler aramam.
Sadece güzellikler olsun yeter.
Yaşam beni tanısın,bilsin.
Bütün dünya önümde saygıyla eğilsin !
İşte bizim duygularımız desin...
Kazık çakmak değil amacım dünyaya!?
Unutulmamak sevda düşlerinde.
Bilinmek en olmadık umutsuzluklarda.
Zaten dünya umutsuzların değil mi ?
Hepimiz bir numara değil miyiz
geçince aynanın karşısına ?
Huzurlu,neşeli olmak varken ;
Bebekliğimizden başlayıp,
Ta olmak ve olmamak anına kadar,
Bir pişmanlıklar bütünü yaratmak niye ?
Neden herkes kendi aklını savunmada ?
Akıllıları dinlemek çok mu zor ?
Yoksa sevmek mi,sevilmek mi ?
Söyleyin ne olur,size hangisi uygundur ?
Doğruyu aramak gerekli mi ?
Nedir bu kısacık insan ömrü ?
Galip gelmek mi,yenilgi mi ?
Ben bıraktım başkalarını savunmayı.
Ne futbol,ne sevgi,ne inanç.
Hiç biri lazım değil inan.
Akıl var akıl,sana bana faydası olan.
İster tapın,ister sorgula,faydalan.
Allah’ta seni sever,kul da her zaman.
İşte şimdi bitir bu şiiri,vakit tamam.
Bekle gelecek zamanı,boş durma.
İster oku,ister yaz,beni davet et istersen.
Yeter ki sen çağır ey Huzur !
Bekletmem.
Koşar gelirim hemen...
kemalduman
28.03.2008 Saat: 16:15
|
|
