Bahar geldi, yeşillendi ovalar,
Koyun kuzu birbirini kovalar.
Sen gidince bulutlandı havalar,
Sensiz, burda bulut yağmur tutmuyor.
Çiğdem çiçeğini takmış kaküle,
Sanki nispet yapmış laleye, güle.
Yeter artık, kahır etme bülbüle,
Sensiz, burda kuşlar bile ötmüyor.
Baharın yelleri esmiş bağrına,
Çekip gitmiş bensiz, dost diyarına.
Neler olur, kimse bilmez yarına?
Sensiz, burda nabız bile atmıyor.
Eser rüzgar, beliklerin savrulur,
Susuz kalmış dudakların kavrulur.
Ok olmuş kirpiğin, kalpler vurulur.
Sensiz, burda oklar hedef tutmuyor.
Yüreğin taşlaşmış, beni hissetmez,
Geçmez sözüm sana,hiç gücüm yetmez.
Acıya,sızıya ilaç kar etmez,
Sensiz, burda mecal bile yetmiyor.
Ümit’im ağlama, geçer bu acı,
Bulamadım sensizliğe ilacı.
Bilmem medet midir dilek ağacı?
Sensiz, burda otlar bile bitmiyor.
ANKARA 25.03.2008
Ümit Zeki SOYUDURU
02.04.2008 Saat: 13:55
|
|
