Bizim yörelerimizdir oraları, herbiri de bizlerin toprağı,
Baston çilek yoğurt lahanası, meşçhurdur kara elması,
Zonguldağın incisi ereğli kozlu, devreğiyle çaycuması,
Bir başkadır yiyeceği meyvesi, birde bulgur tarhanası,
Eeh işte desede, oralardan çıkmakta yine adamın hası,
iç açıp ferahlatmaktadır mis gibi havası, cennet doğası … !
Çoğıınluğu gurbet`dedir, hepsinin derdi ekmek davası,
Onlarla dolu, almanya fransa hollanda, birde belçikası,
Bazısı işinde gücünde, kimileri boş gezer keyif kahyası,
Kimisi madende onların, kimininde fabrika umut kapısı,
Alın teriyle rızık kazanırlar, olmadan alemin maskarası,
Onlar ki anadolu evladları, zonguldağın gurur kaynağı… !
Her birinin de değişiktir, çokta çeşitlidir onların amaçları,
Her birininse hep ayrı ayrı, bir başkadır yaşam kavgaları,
Önce dede gitti sonra oğlanla kız, ardınca geldi torunları,
Her birinde binbir türlü dert, harcayıp bitirdi gurbet onları,
Sözde birkaç aylığına gelindi, şimdi mekan oysa el kapıları,
Yüzlerde hüzün herbiri üzgün, O ZONGULDAK UŞAKLARI . . . !
Yazan : Ramazan Kocapınar
Ramazan Kocapınar
09.04.2008 Saat: 07:55
|
|
