Kimim mi ben?
Aşkı yitik bir mecnun...
Takmış babadan yadigarını peşine
İyiliklerinin peşinde kum fırtınaları içerisinde koşuyor çöllerde
Bu şehir beni boğuyor
Artık fotosenteze gerek duyulmayan bir hayat istiyorum
Yada bari ben yapayım şu mereti bir kerede.
Dünyaya bir yararım olsun istiyorum,
Çünkü ot gibi yaşıyorum.
Allem edip kallem edip
Bulacağım doğru girişi
Hangi zili çalsam
İçeriden evde yok sesleri
Bu yol hangi yola bağlanır
Ömür biter yol bitmez
Her yoldan gidilebilir mi yar'e
Benden sakladığınız cevaplarımı istiyorum
Kırıklarını aldırdım mutluluklarımın
Daha çabuk uzaması için
Bu yaz böyle takılacağım
Yüzümde uzun mutluluklar yeni stilim
Hayatta hep maneviyata değer verdim
Öğrendim çünkü insanın gözüne baktığımda kişiliğini anlamayı
Oysa babam demişti;
Hayatta kaybetmeyeceğin tek şey kişiliğin olsun,
Onuda kaybedersen yok olursun oğlum
Ya ben kaybettim
Ya da hala bilmediğim cevaplar var
Oysa ki sevdiğimiz insanın kişiliği kaybetmemesi için
Kalbimize taş basacak kadar delikanlıydık
Yar'imizin gözü önünde yıkılmayacak kadar dayanıklı
Yine gözünün önünde ağlayacak kadar cesurduk
Değişen ben değil,değişen zaman
Oysa babam demişti;
Gülü seven dikenine katlanır..
Gülün oldum,
Kendi dikenlerimi yoldum,
Hala niye koklamıyorsun.
Doğru söyle;
Dikenler miydi eline batan,
Yoksa yapamadıklarımmıydı gözüne batan
Kurşun değildi kalbimi vuran,
Sadece senin sözlerindi
Sevdiğin kişinin belgesine bak!
Belki adam olduğu noterlidir...
Seni seviyorum derken bak gözlerinin içine,
Bende ki o sıcaklığı bulabilecek misin?
Kaybolabilecek misin gözlerinin deminde?
Sevebilecek beni sevdiğin gibi?
Belkide işin aslı hiç sevmediğindi...?
Olsun be güzelim varlığın yeter
En arabesk hallerdeyim
Senin yüzünden Allah'ın günlerine feryad eder oldum
Çarpılmak üzereyim
Artık şuna inanıyorum ki
Birdaha dünyaya gelsem bile
Bize bir faydası yok
Aşk bu
Şeytana külahını
Adama paucunu ters giydirir
Oysa babam seni gördüğü ilk gün demişti;
Oğlum o ciğercilerin kedisi
Sen sokak kedisi
Olur mu bu sevda?
EEE baba napalım
Kedi ulaşamayacağı yar'e
Mundar dermiş...
yazılamayan bir mutlu son üzüntüsüyle sefil şair zeko (sadece insan)...
