Gece gündüz durmasak, birden onca yol gitsek,
Karınca misaliyken oysa, kendimizi de fil bilsek,
Kupkuru bir çalıyız, yemyeşil dallara dönüşsek,
Avunup da dur insanoğlu, üç beş günlük kelebek !
Derelere bakıp dursak, sonra onu nehir bellesek,
iki kelamlık lafı nutuk deyip, O niyete ezberlesek,
Kanda kussak hergün, kızılcık şerbeti içtik desek,
Avunup dursakda hepimiz, üç beş günlük kelebek !
Ellerin yıllarca uğraşını, bir çırpıda bizim bellesek,
Dünya güzeli de bizim olsa, öyle de bir yar sevsek,
Karun hazinesi kadar malıda, değirmende öğütsek,
Avunup dursakda cümlemiz, üç beş günlük kelebek !
Kuru ekmek azık diye, birde börek çörekler yesek,
Bir manâlı söz yerine, varıp çokca kem küm etsek,
Ücra köşede kulübe değilde, saraylara göz diksek,
Avunsakda yinede biz ki, O üç beş günlük kelebek !
O alemin curcunası, bilmemki senin neyine gerek,
Dünya denen şu yer ise, oysa bizim için bir denek,
Elimizden alınacak herşey elbet, zamanıda gelecek,
Ramazan söyler artık son sözü, onu da bir dinlesek,
Avunuruz oysa yinede biziz, üç beş günlük kelebek !
Yazan : Ramazan Kocapınar
Ramazan Kocapınar
09.04.2008 Saat: 08:02
|
|
