Elleri silahlıdır, sevgilinin sözleri.
Bir renk tortusu oluşur, içindeki güzellikte.
Orada kör bir duman avlanır.
İçten içe dolaşıyorum.
Kendi sahilime kendim vuruyorum.
Yükselen rüyalar adına.
Boynuna halka takan,
Kutsal değişimler adına.
Sonsuz bir duanın içindeyim, sanki.
Her taraf ateşten bir cevhere bürünmüş.
Keşfettikçe, kendime dönüşüyorum.
Sessiz şafaklar içgüdüsünde,
İnsan geçmişin dileklerine yansır.
Temelindeki mürekkeple,
Şiirleri coşturan bir mühür olur.
Ama bir türlü kapanmaz.
Çünkü henüz zamanı gelmemiştir.
Yılan kadar sinsidir, sevgilinin gözleri.
Bakmakla bulamazsınız, onları.
O kadar uzaktadırlar ki;
Kendinizi bile göremezsiniz.
Oysa hayata tutunmak gerek.
Bazen isyan eden bir pencereyle,
Bazen de umut kıvılcımları içinde.
Ama ne olursa olsun,
Dirilen bir ölü olmak gerek.
Kudret ALKAN
kudret alkan
14.04.2008 Saat: 15:00
|
|
